Alexander Farnese, beter bekend als de hertog van Parma, werd op 27 augustus 1545 geboren in Rome, als zoon van Ottavio Farnese en Margaretha van Parma, de buitenechtelijke dochter van keizer Karel V. Hij volgde in Spanje verschillende militaire opleidingen en vocht onder meer mee in de Slag bij Lepanto, een zeeslag tegen het Ottomaanse Rijk met als inzet de controle over het oostelijke Middellandse Zeegebied. De volledige vloot van de Ottomaanse sultan Selim II werd tijdens deze slag vernietigd.

Na het overlijden van landvoogd Don Juan van Oostenrijk werd Alexander Farnese in 1578 aangesteld als diens opvolger. Dat Farnese door Filips II werd aangesteld als landvoogd, was tegen de wens van de Staten-Generaal in die aartshertog Matthias van Oostenrijk voor de functie hadden voorgedragen. Farnese werd dan ook niet erkend.

Als landvoogd boekte Alexander Farnese in juni 1579 een grote overwinning. Na een bijna vier maanden durende belegering heroverde hij Maastricht voor de Spanjaarden op de protestanten. In datzelfde jaar werd ook Venlo weer belegerd door de Staatsen (zie beleg van Venlo 1579). Farnese wist dew stad niet te behouden.