De Leonardushoeve is een boerderij in Belfeld.

De boerderij heeft, samen met de Kleine Hoeve oorspronkelijk tot Landgoed Schoneborg behoord, onder de naam Grote Hoeve. Beide boerderijen staan op de Tranchotkaart circa 200 meter uit elkaar vermeld. In ieder geval zijn beide boerderijen op deze kaart ingetekend aan de westelijke rand van het Meelderbroek ten zuiden van Belfeld. De twee hoeves zijn volgens een leenaktenboek van het Hertogdom Gelre kort na 1465 van elkaar gescheiden. In dit boek staat tevens vermeld, dat de boerderijen omgracht moeten zijn geweest, van water voorzien uit de Gaesbeek. Volgens een koopakte uit 1911 besloeg de Grote Hoeve, inclusief opstal, in die tijd ruim 33 hectare.

In 1887 verkoopt de eigenaresse, Josephine de Rijk, de boerderij aan de Missionarissen van Steyl. Op dat moment wordt de naam van de boerderij veranderd in Sint-Annahof. In 1912 wordt de naam wederom veranderd. Ditmaal in Leonardushoeve, naar de heiligverklaarde Leonardus. Op dat moment is ook de typering van de boerderij bekend, namelijk langgevelboerderij. De inwoners van Belfeld noemen de boerderij vanaf dat moment echter Patershoof. De grootste kamer wordt ingericht als kapel, zodat de paters niet elke avond terug naar Steyl hoeven.

In 1956 wordt een nieuwe Leonardushoeve gerealiseerd, aangezien de oude gebouwen in slechte staat verkeren. De nieuwe hoeve wordt gebouwd in carrévorm, waarbij tevens plaats is voor een koeienstal en verblijven voor de knechten. Vanaf 1959 wordt het complex verder uitgebreid met vakensstallen, paardenstallen, een smederij, een extra koeienstal en drie grote loodsen om de landbouwwerktuigen in op te slaan.

In de jaren 80 worden de agrarische activiteiten gestopt, aangezien de paters te oud zijn om de werkzaamheden te blijven uitvoeren. De congregatie blijft echter eigenaar van het complex, maar de gebouwen worden vanaf dat moment verhuurd. Tegenwoordig is er een spiritueel centrum gevestigd, gestoeld op de Indiase ashrams.

Status: bestaand object

Geef een reactie