De Weizemeule of Weezemolen, in sommige stukken ook Wyldermolen genoemd, was een watermolen in Venlo-zuid.

De molen lag aan de westzijde van de weg van Venlo naar Tegelen en werd gevoed door de Wylderbeek. Dit betekent dat de molen officieel buiten het landgoed Wylre zelf lag. Wanneer de molen gebouwd werd, is niet overgeleverd, maar wordt wel vermeld in de schenkingsoorkonde van Nicolaas van Nyvenheim.

De vermoedelijke herkomst van de naam kan in het Venloos dialect worden gezocht. Een weis is namelijk een wees (meervoud: weize). Voordat Hendrik Gubbels (in welk jaar in niet bekend) de molen kocht behoorde hij toe aan de zogenaamde huisarmen. De molen diende waarschijnlijk als korenmolen.

De molen verdween in 1839. Er heerste een voortdurend geschil tussen Venlo en Tegelen, die steeds weer de beken tussen de beide plaatsen ten eigen gunste verlegden. Of dit geschil de oorzaak was van het verdwijnen van de molen, kan echter niet met zekerheid worden vastgesteld.

Status: verdwenen